fbpx

1951 yılının Cumhuriyet Bayramı’nı hatırlarken…

AYŞE KULİN
Ankara’da okuduğum ilkokulun dördüncü sınıfındaydım. Üzerimde yavrukurt üniformam vardı, boynumda zor taşıdığım trampetim asılıydı. Dördüncü ve beşinci sınıf öğrencileri, kızlı erkekli on iki çocuk, okulun arka avlusunda müzik hocasının yönlendirmesiyle, değneklerimizi trampetlere vurup duruyorduk. Bir hafta sonraki Cumhuriyet Bayramı kutlamalarında stadyumdaki tribünün önünden geçerken, kendi okulumuzun taburunda, en başta biz yürüyecektik.. Öylesine gururluydum ki, boynumu kesen trampet kayışının acısı vız geliyordu. Birden Başöğretmen’imiz bitti karşımızda. (Ben ilkokuldayken ilkokullar beş yıldı ve ilkokulları müdürler değil başöğretmenler yönetirdi; çünkü o yıllarda ilkokullar birer ticarethane değil, bilim yuvalarıydı. Bu nedenle şirket bilinciyle değil, eğitim bilinciyle başöğretmenler tarafından yönetilirlerdi.)