fbpx

Dilek

DENİZ ÖZEN
Koşarak çıktı merdivenleri. İçi içine sığmıyordu. Sanki kaynayan bir çaydanlık vardı, tam kalbinin ortasında. Âşık olmuştu. Daha önce de lisedeyken olmuştu ama hiç içinden söylemek gelmemiş, kendine bile itiraf etmesi aylar sürmüştü. Bu başkaydı. Herkese söylemek, deliler gibi bağırmak istiyordu. Hiç tanımadığı bu çocukla üç ay yemekhanede bakışıp durmuşlardı. Tolga ile sonunda kalabalık bir masada tanıştırılmışlardı. Yanakları kıpkırmızı “Ben Dilek.” demiş, masadan kalkana kadar da her şeyi bahane edip gözlerinin içine bakıp durmuştu Tolga’nın. Çok âşıktı. Beş dakikada bir sırıtmasının nedeni buydu.