fbpx

“Sayın seyirciler”

DERYA ERKENCİ
Bu kadar insan severse insan, yaşamaya bağlanmanın bir haddi hududu olmazsa, sona yaklaşıldığında nasıl yakıştırırsın ki kendine ölümü? Sanki günler bir tek onun için geçiyor, zamanın gaspının mağduru yalnız o, sadece o göçecek vakti geldiğinde, kederlenecek bütün bunlara öfkeli bir çaresizlikle. Orta yerinden çatlayacak; bölünerek çoğalacak kendi kendine. Cinayet ve taassubu yeniden icat edecek; ta ki bu fikrisabit onu mahvedene dek. Yaşlandıkça, bir şeyleri ömür boyu beklemek mümkünmüş gibi gelecek sonra.