fbpx

YERYÜZÜ YURDUM BENİM

ZEYNEP ORAL
İçlerinde susturamadıkları bir ses vardı… Tezer, Furuğ, Sylvia ve Nilgün… Onlar hiç karşılaşmadılar. Birbirlerini hiç görmediler, birbirleriyle konuşmadılar… Aynı uçaklara, aynı trenlere binip birlikte yolculuklara çıkmadılar… Randevulaşıp sinemaya, tiyatroya, ya da konserlere gitmediler… Aynı masa çevresinde çay üzerine çay içip, sigaralarını tüttürmediler, kahve fincanlarında birbirlerinin geleceğini görmeye çalışmadılar… Farklı zamanlarda, farklı coğrafyalarda, farklı kültürlerde doğdular, yaşadılar, yarattılar ve öldüler. Ama öyle ya da böyle, bence bu dördünün de bir “ruh kardeşliği” vardı…